یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم                          گر چه در خود بشکستیم صدایی نکنیم
يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند                            طلب عشق ز هر بي سر و پايي نکنيم
يادمان باشد اگر اين دلمان بي کس شد                          طلب مهر ز هر چشم خماري نکنيم
يادمان باشد که دگر ليلي و مجنوني نيست              به چه قيمت دلمان بهر کسي چاک کنيم 
 
يادمان باشد اگر از پس هر شب روزي است                         دگر آن روز پي قلب سياهي نرويم
يادمان باشد اگر شمعي و پروانه به يکجا ديديم                      طلب سوختن بال و پر کس نکنيم
ولي آخر تو بگو با دل عاشق چه کنم؟                        ياد من هست طلب عشق ز هر کس نکنم
گو تو آخر که نه انصاف و نه عدل است و نه داد                     دل ديوانه من بهر که افتاده به خاک؟
اين همه گفتم و گفتم که رسم آخر کار                        به تو اي عشق تو اي يار به تو اي بهر نياز
ياد من هست که د يگر دل من تنها نيست                   ياد من هست که ديگر دل تو مال من است
ياد من هست که باشم همه عمر بهر تو پاک                          ياد تو باشم و هر دم بکنم راز و نياز
ياد تو باشد از اين پس من و تو ما شده ايم                  هر دو عاشق دو پرستو دو مسافر شده ايم